هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی وضعیت اشتغال و درآمدزایی افراد اچآیوی مثبت و موانع موجود در این زمینه بود. برای این منظور، در قالب یک طرح پژوهش کیفی، وضعیت اشتغال این افراد از دیدگاه سه گروه شامل افراد اچآیوی مثبت، کارفرمایان و افراد مطلع کلیدی مورد بررسی قرار گرفت. دادهها با استفاده از دو روش بحث گروهی متمرکز و مصاحبه فردی جمعآوری شد.
یافتهها نشان میدهد که وضعیت اشتغال افراد مبتلا به اچآیوی در ایران مناسب نبوده و عوامل متعددی مانع استخدام آنان در محیطهای کاری دولتی و خصوصی یا خوداشتغالی میشوند. این موانع چندعاملی بوده و در سطوح فردی، اجتماعی و فرهنگی قرار دارند. مهمترین عواملی که در سطح فردی و اجتماعی مانع اشتغال این افراد میشوند شامل جنسیت زن، ابتلا به بیماری از راههای اعتیاد تزریقی یا روابط جنسی خارج از عرف، اعتیاد همزمان یا سابقه اعتیاد، عوارض جسمی و روانی بیماری و مسائل مدیریت درمان، نگرش فرد نسبت به بیماری و فقدان نسبی حمایتهای قانونی و شغلی است.
در سطح فرهنگی، انگ بیماری و تبعیض ناشی از آن که در سطوح مختلف جامعه و میان کارفرمایان وجود دارد، موجب طرد، منزوی کردن و به حاشیه راندن این افراد شده و تأثیر قابلتوجهی بر وضعیت اشتغال آنها دارد. این عوامل فردی و اجتماعی اغلب تعامل متقابل دارند و با وضعیت اشتغال در چرخههای معیوبی تأثیرگذارند که بهبود شرایط را دشوارتر میسازد.
بنابراین، با توجه به ماهیت چندعاملی موانع اشتغال، اقدامات و مداخلات متنوع و همزمان در سطوح فردی و اجتماعی برای رفع این موانع ضروری است.
واژههای کلیدی: افراد اچآیوی مثبت، اشتغال، جنسیت، انگ، تبعیض، راه ابتلا، اعتیاد
برای مطالعه کامل می توانید فایل کامل کتاب بررسی و تحلیل عوامل تاثیر گذار بر وضعیت اشتغال افراد اچ ای وی مثبت در ایران را دانلود بفرمایید.