ابوالفضل وطن پرست سالهاست که مهمترین کارش در این جهان خواندن است. خواندن بهترین راه وصل او به جهان است و انگار با متنها و نوشتههاست که جهان و «خودش را در جهان» بهتر میفهمد. خواندن کمی نویسندگی در او پرورش داده است؛ گاهی از میان تماشاهای روزمره و گفتوگوها با مردم، بارقههایی از کلمات به خیالش میدود و وقتی این کلمات ترکیبی تازه پیدا میکنند، دیگران را هم در بازخوانی آنها سهیم میکند.
ابوالفضل وطن پرست زیاد راه میرود و گاهی میدود. شهرهای زیادی را در جهان دیده یا از دریچه دوربینش تماشا کرده و از تجربههایش بسیار نوشته است. در چند مسابقه ماراتن و نیمهماراتن شرکت کرده و از یازده سالگی تا پنجاهوهفت سالگی، به کوهها و دشتهای زیادی سرک کشیده و با بسیاری از قلههای شگفتانگیز این سرزمین عکس یادگاری دارد.
کار ابوالفضل وطن پرست تسهیلگری است؛ گاهی آموزشی و گاهی اجتماعی. پیشتر به عنوان پزشک و مشاور ژنتیک بالینی فعالیت داشته و مدتی طولانی در زمینه پیشگیری از آسیبهای اجتماعی، بهویژه مصرف مواد و اچآیوی/ایدز، کار کرده است که حاصل آن چند کتاب، بستههای آموزشی و تجربههای ارزشمند با همکارانش است. گرچه سالهاست حرفه طبابت را رها کرده، هنوز اگر فرصتی باشد، به عنوان مشاور یا در هر قالب دیگری با سازمانها و نهادهای ملی و بینالمللی در زمینه پیشگیری از آسیبها همکاری میکند.
او همچنین به افراد کمک میکند تا خودشان و جایگاهشان را بهتر درک کنند و شیوه زندگی و برنامههایشان را بهبود بخشند؛ فعالیتی که در فضای عمومی با نام کوچینگ فردی یا گروهی شناخته میشود. ابوالفضل وطنپرست منتور چند گروه و سازمان خصوصی در زمینه برنامهریزی، آموزش و توانمندسازی نیز هست.
او به محیطزیست و طبیعت در حال نابودی بسیار حساس است و داوطلبانه فعالیتهای شخصی و گروهی انجام میدهد. عضو چند سازمان غیردولتی فعال در این حوزه بوده و هست، از جمله مدیراجرایی مجله صلح سبز و هماکنون در هیئت مدیره جمعیت داوطلبان سبز فعالیت میکند.
ابوالفضل وطن پرست زن دارد، دو فرزند، دوستان و خانوادهای بزرگ و دوستداشتنی، و خاطرات بسیاری از کسانی که دیگر نمیبیند دارد. در ایران، نزدیک کوهستان بیجیِ کرج زندگی میکند و اینجا خانه و مأوای او است.
ابوالفضل وطن پرست سالهاست که مهمترین کارش در این جهان خواندن است. خواندن بهترین راه وصل او به جهان است